Gearchiveerd onder: Frederik schrijft
We zijn goed aangekomen op Boracay. Ik heb vanuit het vliegtuig mooie foto’s kunnen maken. Het waseen dolle rit om vanaf het vliegveld van Kalibu naar de boot te gaan van waaruit we over zouden steken naar het eiland. Soms staan er twee borden links en rechts op de weg met slow down. Ik begrijp nu dat je dan gewoon het gaspedaal ingedrukt moet houden(Ik was niet zelf de chauffeur)en flink aan het stuur moet rukken om de borden te kunnen ontwijken. Schoolgaande kinderen is ongeveer hetzelfde. Gewoon gas blijven geven en extra vaak op de claxon drukken. Het eiland is wel een beetje een droomplekje, zeker deze kant van het eiland met de White beach.
Ik was flink verbrand en Sanna ook een beetje. Sanna smeert me in met een goedje dat we van de dokter gekregen hebben. Er zitten allemaal blaren op mijn rug. Ik ga er niet al te snel vanuit dat ze morgen wel verdwenen zullen zijn. ik heb me moeten aanpassen aan de omstandigheden. Het is niet anders. Tussen 10 uur en 4 uur ‘s middags is het niet zo versandig om lang te gaan zonnen. Daar had ik eerder aan moeten denken. Dombo, zul je zeggen. Jullie hebben allemaal gelijk.
1 reactie tot nu toe
Plaats een reactie
Hoi hoi,
Reactie door fam.Knepper maandag 8 december 2008 @ 8:41 pmnou jullie genieten zo te lezen wel van alles wat er gebeurd!
Zijn jullie daar ook al druk voor kerst??
nou succes met al je blaren Frederik..da´s minder fijn , en geniet van alles !!
hartelijke groetjes uit het koude Elburg! Matthijs, Alinde Joram en Thirza!